Rozdział 29 ♥

-Co to było!? - usłyszałam zdenerwowany głos Hazzy.
-Ale co dokładnie? -powiedziałam spokojnie wieszając kurtkę i zdejmując buty.
-No to! Dzwonię do ciebie,nie odbierasz. Już teraz znam powód! Co z nim robiłaś co!? -krzyknął.
-Miałam wyciszony telefon,nie słyszałam przepraszam.
-No tak bo on ważniejszy! Martwię się o Ciebie! Zobacz która godzina a ty się z nim włóczysz i nie wiadomo co tam robisz!
-Jak tak bardzo chcesz wiedzieć to pomagałam mu w przygotowaniu urodzin dla Ani! Nigdy bym cię nie zdradziła! Rozumiesz!? N I G D Y! - krzyknęłam a w oczach miałam łzy. Było mi przykro,że własny chłopak osądza mnie o zdradę. W przedpokoju zjawiła się reszta zespołu których jak sądzę krzyki przeraziły.
-Jakoś mi to nie wyglądało na organizowanie urodzin!
-Ah tak!? To może należy zakończyć ten związek skoro mi nie ufasz! "Gdy kończy się zaufanie kończy się związek" pamiętasz!? - krzyknęłam cytując jego słowa. Łzy spływały mi po policzkach. Było mi przykro..Przykro,że najważniejsza dla mnie osoba mi nie ufa..
-Ariaa..- powiedział podchodząc.
-Nie zostaw mnie! - krzyknęłam i pobiegłam na górę. Wbiegłam do swojego pokoju zamknęłam drzwi na klucz i z płaczem osunęłam się po drzwiach. Jak on mógł!? Własny chłopak uważa,że go zdradzam! Poszłam w stronę łóżka i położyłam się na nim. Leżałam może pół godziny,może godzinę nie wiem. Harry cały czas chciał porozmawiać,przeprosić.. Ale ja nie chciałam jeszcze nie teraz. Wstałam i postanowiłam się ogarnąć. Wzięłam piżamę i wyszłam na korytarz. Usłyszałam krzyki dochodzące z dołu.
-Coś ty zrobił! - krzykną Niall. - Myślisz,że ona by cię zdradziła!? Ona cię kocha rozumiesz!? Nigdy by tego nie zrobiła! - dokończył za niego Louis.
-Ona nie chce ze mną rozmawiać rozumiecie!? - powiedział dość głośno Harry.
-Nie dziwię się.. Też bym się nie odzywał. - powiedział Niall i wyszedł z domu. Pewnie się przewietrzyć. Zawsze tak robi jak coś go zdenerwuje. Nie czekając dłużej poszłam do łazienki. Tam odkręciłam kurek i weszłam pod prysznic. Gorące krople otuliły moje ciało a łzy mieszały się z wodą.Szybko się wykąpałam i wyszłam owijając się ręcznikiem. Dokładnie wytarłam ciało i przebrałam się w piżamę. Wyszłam z łazienki i udałam się do pokoju. W nim miałam niespodziankę o ile można to tak nazwać. Na łóżku leżał Harry. Jak mnie zobaczył od razu do mnie podszedł.
-Przepraszam... - szepnął.
-Za co konkretnie? Za to,że czuję się jak dziwka czy za to,że na mnie bezpodstawnie naskoczyłeś? - powiedziałam i uroiłam jedną łzę. Harry podszedł i kciukiem ją starł.
-Nie mów tak... Nie jesteś ... -powiedział,ale mu przerwałam.
-Być nie jestem..Ale tak się czuję.. Oskarżasz mnie o zdradę z moim przyjacielem to jak mam się czuć? Jak dziwka która puszcza się na prawo i lewo.. Już nie raz są takie sytuacja ale zawsze Ci przebaczam... Uwierz mi mam już tego po dziurki w nosie.
-Przepraszam,okej? Byłem zły. Dzwonię i dzwonię. Nie odbierasz nawet nie wiem gdzie jesteś a później przytulasz się z nim. Co ty byś na moim miejscu zrobiła?
-Na pewno nie zaczęłabym na Ciebie wrzeszczeć! Uwierz mi.. -nie dokończyłam bo Harry przerwał mi pocałunkiem.
-Przepraszam okej?
-Obiecaj,że nigdy nie będzie już takiej sytuacji. Zazdrość,zazdrością ale..
-Obiecuję. - powiedział a ja się do niego przytuliłam.
-Idę spać. Jestem zmęczona. Dobranoc. - pocałowałam chłopaka i udałam się w stronę łóżka. Harry wyszedł delikatnie zamykając drzwi. Po chwili zasnęłam. Rano obudziłam się dość wcześnie. Wyszłam na korytarz i ...

------------------------------------------------------------------------------------------------------------
Heej :) Jest kolejny :) Jak się podoba :)
Prośba: Czytasz-komentujesz. Nawet z anonima :) Proszę o szczerą opinię. :)